8 kwietnia został Lordem skarbnikiem (first lord of the treasury), a dzień potem hrabią (earl) Monmouth.
W niecały rok Mordaunt przestał być skarbnikiem, lecz pozostał człowiekiem Wilhelma. W styczniu 1697 roku został (najprawdopodobniej niesłusznie) oskarżony o udział w spisku Johna Fenwicka i o obraźliwe słowa przeciw Wilhelmowi III. Zamknięto go Tower of London, gdzie przebywał do 30 marca 1697. Pozbawiono go funkcji, lecz po wyjściu na pocieszenie mianowano go 2. hrabią Peterborough, gdy zmarł jego wuj Henry Mordaunt, 2. hrabia Peterborough.
1702–1710 Gdy królowa Anna Stuart przejęła władzę w 1702 roku. Mordaunt powrócił do służby dworskiej. Poprowadził w 1705 roku brytyjskie oddziały do Hiszpanii. W kwietniu 1705 został dowódcą wszystkich sił lądowych i współdowódcą (joint-commander) sił morskich (wspólnie z Sir Cloudesley Shovellem (od 1 maja). Do Lizbony dotarł 20 czerwca 1705 roku, pożeglował do Barcelony (VIII 1705). Oblegał to miasto, początkowo bez powodzenia. Chciał wysłać flotę do Włoch, lecz austriacki Arcyksiążę Karol zdobył wreszcie miasto 14 października. 24 stycznia 1706 Mordaunt wkroczył do Walencji, lecz Barcelona pozostawała osłabiona, co wykorzystali Francuzi, pod dowództwem marszałka Tessé. Arcyksiążę i Austriacy musieliby poddać Barcelonę, lecz flota Sir John Leake'a przybyła 8 maja.