W 1910 r. resztówkę dworską kupili księża saletyni, budując na przełomie lat 1910/11 Dom zakonny. W 1936 r. wzniesiono kościół, a wcześniej Kalwarię. Znajdująca się w kościele klasztornym cudowna Figura Matki Bożej Płaczącej została ukoronowana w 1996 r. 20 maja 2012 roku decyzją papieża Benedykta XVI świątynia została ustanowiona Bazyliką Matki Bożej Płaczącej z La Salette.
W Łazach Dębowieckich w 1985 r. zbudowano i poświęcono kaplicę dojazdową, pod wezwaniem Matki Bożej Królowej Polski. Wcześniej do parafii należał także Nowy Glinik. Na cmentarzu znajduje się kaplica św. Krzyża z 1869 r. oraz wiele starych nagrobków kapłanów i rodzin dębowieckich.
W 1973 r. bp Ignacy Tokarczuk przekazał parafię Saletynom.
W parafii istniała Gwardia Dębowiecka, sięgająca czasów Konfederacji Barskiej z 1764 r., którą zlikwidowali Niemcy w 1939 r. Gwardia została odnowiona przez ks. Zbigniewa Czuchrę MS, proboszcza parafii, na uroczystość 670-lecia Parafii.
Księża pracujący w parafii ks. Walenty Madejski ks. Jan Kopystyński ks. Zygmunt Męski (administrator i proboszcz do 1923) ks. Stanisław Trzeciak (proboszcz w latach 1923-1928) ks. Franciszek Kasak ks.