Lubił odgrywać rolę Lakszmana – brata Ramy wraz z innymi chłopcami z wioski.
Kiedy Nitjananda miał 13 lat do jego domu przybył wędrowny asceta (sannjasin)- Lakszmipati Tirtha i ojciec Nitjanandy- Hadai Pandit zaoferował mu w podarunku wszystko, o co poprosi. Asceta poprosił o Nitjanandę, który miał mu pomagać podczas pielgrzymki do świętych miejsc. Podczas podróży z Tirthą Nitjananda uczył się od różnych guru wisznuizmu: Madhawendra Puri, Adwajta Aćarja, i Iśwara Puri – duchowego mistrza Ćajtanii Mahaprabhu. Otrzymał inicjację od Tirthy.
Epizod Dżagai-Madhai Najbardziej znanym epizodem w życiu Nitjanandy jest ten, dotyczący jego spotkania z Ćajtanją:
Nitjanada śpiewał święte imiona Kryszny, kiedy na ulicy napadło na niego dwóch pijanych braci: Dżagai i Madhai i zranili go w czoło odłamkiem glinianego garnka. Wówczas Nitjananda wypowiedział słynne słowa: Mereczhisz kolszir kana, tai bole ki prem debona (Czy mam przestać darzyć cię miłością dlatego, że uderzyłeś mnie glinianym garnkiem?). Kiedy Ćajtanja usłyszał o tym, rozgniewał się i chciał zabić pijanych braci swoim boską ćakrą.