Stan umysłu, czyli wyobrażenie sobie, co dana osoba chciała wyrazić, mówiąc „ale czad”, pozwala na pominięcie dosłownego znaczenia tego komunikatu.
Problem podwójnej empatii a spektrum mały|Problem podwójnej empatii ma wyjaśniać, dlaczego relacje zawierane przez osoby w spektrum z osobami neurotypowymi oraz relacje dwóch autystów, znacząco różnią się w aspekcie wzajemnej komunikacji i zrozumienia. Aktualne wyniki badań sugerują, że do problemów społecznych w relacjach między osobą autystyczną a neurotypową, nie musi wcale dochodzić ze względu na pewnego rodzaju wrodzone dysfunkcje osób w spektrum. Powodem może być bowiem błędna komunikacja pomiędzy stronami: obydwu rozmówców może napotkać trudności we wzajemnym zrozumieniu na różnych płaszczyznach. Przykładowo, osoba autystyczna będzie miała większy problem z wychwytywaniem przenośnego lub zasugerowanego sensu słów rozmówcy (tzw. „czytanie między wierszami”). Z kolei osoba nieautystyczna może mieć problem w zrozumieniu istoty spektrum, czyli m.in. wyobrażeniu sobie problemów natury sensoryczno-motorycznej u autystów. Powyższe twierdzenie charakteryzuje teorię podwójnej empatii.
Potwierdzeniem powyższego stanowiska ma być wykazana w badaniach większa tendencja do zawierania relacji osób autystycznych między sobą, niż z osobami spoza spektrum.