thumb|Grób Marii Czarniewicz-Eisenbach i symboliczny grób Artura Eisenbacha na Cmentarzu żydowskim w Warszawie Artur Eisenbach (ur. 7 kwietnia 1906 w Nowym Sączu jako Aron Eisenbach, zm. 30 października 1992 w Tel Awiwie) – polski historyk żydowskiego pochodzenia, znawca dziejów ludności żydowskiej w Polsce, w latach 1966–1968 dyrektor Żydowskiego Instytutu Historycznego.
Życiorys Urodził się w Nowym Sączu w rodzinie biednych, ortodoksyjnych Żydów, jako syn Chaima Eisenbacha i Zipory z domu Zimetbaum. Po ukończeniu szkoły elementarnej zaczął pracować jako ślusarz. W 1923 rozpoczął kursy nauczycielskie w Wilnie, które musiał opuścić po paru miesiącach z powodów finansowych. W 1927 przeniósł się do Krakowa. W 1930 zdał maturę i rozpoczął studia historyczne na Uniwersytecie Jagiellońskim, które jednak ukończył na Warszawskim. Był uczniem Marcelego Handelsmana, pod kierunkiem którego napisał pracę magisterską. W 1931 przeniósł się do Bielska.
W 1935 uzyskał magisterium, po którym rozpoczął pracę w Towarzystwie Ochrony Zdrowia. Należał do kręgu historyków, którzy zajmowali się dziejami Żydów w Polsce.