mały|Feliks Kopera, fotografia portretowa (ok. 1895-1905) thumb|Feliks Kopera (pierwszy z prawej) nad szczątkami króla Zygmunta Augusta. Kraków, rok 1930 Feliks Kopera (ur. 12 maja 1871 w Krakowie, zm. 27 marca 1952 tamże) – historyk sztuki, muzeolog, wiceprezes, a następnie prezes Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych w Krakowie.
Życiorys Urodził się w rodzinie Jana (1843–1899) i Marii z Tokarskich (1844–1928). W latach 1891–1896 studiował historię i filozofię na UJ, kontynuował studia w Bazylei, Berlinie, Florencji i Petersburgu. W 1899 r. został członkiem czynnym Moskiewskiego Towarzystwa ArcheologicznegoMaria Blombergowa: Polscy członkowie Cesarskiego Moskiewskiego Towarzystwa Archeologicznego (1864–1914). „Kwartalnik Historii Nauki i Techniki,” 25/3, s. 548, 1980.. W 1901 r. został wykładowcą na UJ, w latach 1910–1950 będąc profesorem UJ prowadził także zajęcia praktyczne w Muzeum Narodowym. Były one uzupełnieniem wykładów i wiedzy teoretycznej. W 1906–1908 kierował odbudową Letniego Pałacu Lubomirskich w Rzeszowie po jego pożarze.