Jakub Zonszajn ( Jankew Zonszajn; ur. 10 stycznia 1914 w Łukowie, zm. 7 lutego 1962 w Warszawie) – polski poeta, prozaik, eseista i dramaturg żydowskiego pochodzenia, piszący głównie w języku jidysz.
Przez pierwsze lata życia mieszkał w Łukowie, gdzie kształcił się w chederze i następnie w jesziwie. W 1928 przeprowadził się wraz z rodzicami do Żychlina. Od 1930 mieszkał w Warszawie. Okres II wojny światowej spędził w Związku Radzieckim, skąd w 1947 wrócił do Polski i osiadł we Wrocławiu. Inne źródła wskazują, że razem z żoną Cyporą oraz córką Rachel zostali zamknięci w getcie siedleckim w 1942 roku. Dzięki pomocy Zofii Olszakowskiej-Glazer, udało im się opuścić getto. Później ponownie przeprowadził się do Warszawy.
Jakub Zonszajn jest pochowany na cmentarzu żydowskim przy ulicy Okopowej w Warszawie (kwatera 64, rząd 3).
Twórczość thumb|Grób Jakuba Zonszajna na cmentarzu żydowskim w Warszawie Jakub Zonszajn po raz pierwszy zadebiutował w 1932 wierszami w prasie literackiej. Jego największa aktywność literacka przypada na okres powojenny. Jego wiersze na język polski przekładali m.in.