W 1950 roku Müller-Armack powrócił na Uniwersytet w Kolonii jako profesor nauk ekonomicznych. Tam założył Instytut Polityki Gospodarczej. W 1952 r. Ludwig Erhard mianował go szefem departamentu politycznego swojego ministerstwa. W latach 1958–1963 pełnił funkcję sekretarza stanu ds. integracji europejskiej w Ministerstwie Gospodarki. W 1960 r. został przewodniczącym Komitetu Polityki Gospodarczej EWG. Po odejściu Ludwiga Erharda z funkcji ministra, zrezygnował z pracy w rządzie i powrócił do wykładania na Uniwersytecie Kolońskim. W latach 1964–1968 stał na czele Fundacji Konrada Adenauera. Do 1969 r. pełnił funkcję radnego rady miejskiej w Kolonii z list CDU. W 1970 r. przeszedł na emeryturę, pozostając do 1977 r. członkiem Rady Dyrektorów Europejskiego Banku Inwestycyjnego.
Alfred Müller-Armack zmarł 16 marca 1978 w Kolonii. Został pochowany na cmentarzu w Riedering. Od 2002 roku Uniwersytet w Münster przyznaje najlepszym absolwentom kierunków ekonomicznych nagrodę nazwaną jego nazwiskiem.
Życie prywatne Od 1934 r. jego żoną była Irmgard Fortmann (1912–1995). Para miała jednego syna Andreasa.
Przypisy
Kategoria:Historia myśli ekonomicznej Kategoria:Niemieccy ekonomiści Kategoria:Ludzie związani z Essen Kategoria:Ludzie urodzeni w Essen Kategoria:Urodzeni w 1901 Kategoria:Zmarli w 1978