Lata powojenne Po 1945 członkowie parafii otrzymywali pomoc humanitarną z Danii, Szwecji oraz Stanów Zjednoczonych. Do Kalisza powrócił również ks. Edward Wende, czyniący starania o rewindykację mienia zboru. Nabożeństwa sprawowane były w zwróconym parafii Domu Starców. Odzyskano również dom parafialny. W 1948 ks. Wende został odwołany na mocy decyzji Konsystorza i wyjechał z Kalisza.
Dzięki zabiegom rady parafialnej w 1949 urządzono kaplicę w budynku dawnej siedziby Społeczności Chrześcijańskiej, który wydzierżawiony został od miasta. Obiekt został poświęcony przez ks. Jana Szerudę.
Aż do 1951 zbór kaliski pozbawiony był stałej opieki duszpasterskiej, obsługiwali go księża tacy jak Henryk Wendt, Oswald Tyc, Jerzy Sachs, Karol Świtalski, Zygmunt Michelis, Tadeusz Wojak, Adolf Gloc, Woldemar Gastpary, Karol Kotula, a także studenci teologii (Edward Busse, Ernest Oborny, Janusz Narzyński) oraz siostra Aurelia. Opieką nad wiernymi zajmowała się również siostra Klara, która obejmowała stanowisko przełożonej Domu Starców.