W tym czasie uczęszczało do niej 220 uczniów wyznania luterańskiego, 18 katolickiego oraz 2 żydów.
Na skutek problemów zdrowotnych proboszcza Haberkanta kolegium kościelne wystąpiło z wnioskiem o skierowanie do pracy w parafii wikariusza. W 1902 Konsystorz wysłał do Kalisza ks. Edwarda Wendego. Za jego sprawą zwiększona została częstotliwość polskich nabożeństw, wprowadził także wieczorne nabożeństwa pasyjne. Pierwsza polskojęzyczna konfirmacja miała miejsce 8 czerwca 1903. Trzy lata później ks. Edward Wende został wybrany na stanowisko proboszcza zboru.
W 1906 chór parafialny otrzymał status stowarzyszenia jako Kaliskie Stowarzyszenie Śpiewacze. Rok później powołano oddział Społeczności Chrześcijańskiej. Dzięki darowiznom parafianek Emilii Rephan oraz Joanny Kuning, a także składkom zborowników, w 1909 otwarto dom opieki pod nazwą Dom Miłości Boga i Bliźniego. W 1913 przy ul. Niecałej powstał również nowy dom parafialny, mieszczący mieszkania dla księdza i organisty oraz siedzibę szkoły.