Uważał, że zło w obliczu którego stanął Kościół w jego czasach wynika z ówczesnej schizmy papieskiej, dużej liczby zwolnień i zastrzeżeń papieskich oraz nadmiernego znaczenia przypisywanego przez niektórych chrześcijan przypadkowym i obcym zwyczajom. Opowiadał się za usunięciem świętych i ich relikwii z kościołów ze względu na nadużycia, których był świadkiem, związanych ich czczeniem. Stał na stanowisku, że jest niemal konieczne dla laikatu przyjmować komunię każdego dnia. Na synodzie w Pradze w 1389 poparcie dla codziennej komunii zostało zakazane, a kult wizerunków obroniony. Maciej odwołał swe poglądy i wielokrotnie przysięgał swą niesłabnącą wierność kościołowi katolickiemu. Dlatego nie został ukarany. Wciąż jednak, ze względu na jego poprzednie twierdzenia, był uważany przez niektórych za prekursora Jana Husa. Propagował studiowanie Biblii.
Prace Łacińskie De decem preceptis Regulae veteris et novi testamenti Super passione Cristi Tractatus de praecepti Domini
Czeskie Kázání (Kazania) Život ctihodného kněze Milíče (Żywot czcigodnego księdza Milicza)
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Paryskiego Kategoria:Czescy duchowni katoliccy Kategoria:Czescy pisarze XIV wieku Kategoria:Urodzeni w XIV wieku Kategoria:Zmarli w 1394