Babijewa, która wzięła udział w nieudanym desancie na Kubaniu; podczas walk został ciężko ranny. W listopadzie ewakuował się wraz z wojskami białych do Gallipoli, a następnie na wyspę Limnos. Objął tam w stopniu generała majora dowództwo gwardyjskiego dywizjonu kawalerii Kozaków kubańskich. Latem 1921 r. przeniósł się do Serbii, zostając dowódcą dywizji kawalerii Kozaków kubańskich. W miejscowości Požarevac stał na czele rosyjskiego stowarzyszenia wojskowego. Po zajęciu Jugosławii przez wojska niemieckie wstąpił we wrześniu 1941 r. do nowo formowanego Rosyjskiego Korpusu Ochronnego. Został dowódcą 1 pułku. Korpus pełnił zadania ochronne i wartownicze na obszarze okupowanej Serbii, a od wiosny 1944 r. został rzucony do bezpośredniej walki z komunistyczną partyzantką Josipa Broz Tity. We wrześniu prowadził działania odwrotowe. Podczas tych walk 26 września w rejonie miejscowości Nowe Sioło został ciężko ranny, odesłano go do szpitala polowego, gdzie został odznaczony Żelaznym Krzyżem 2 klasy. Następnie samolotem przewieziono go do Grazu, gdzie na lotnisku 9 października zmarł. 6 lutego 1945 r. 1 pułk Rosyjskiego Korpusu Ochronnego otrzymał jego imię.
Linki zewnętrzne Historia Serbskiego Korpusu Ochronnego, w tym biografia gen. Wiktora E. Zborowskiego (jęz.