Członek Konwentu Hérault bez problemu uzyskał reelekcję parlamentarną i we wrześniu 1792 r. został członkiem Konwentu Narodowego. Od razu dołączył do stronnictwa "Górali" i został członkiem Komitetu Bezpieczeństwa Powszechnego. W połowie listopada 1792 r. uzyskał nominację na komisarza Konwentu w departamencie Mont-Blanc i przebywał tam z misją szerzenia idei rewolucyjnych przez dalsze kilka miesięcy. Z tego powodu nie uczestniczył w procesie Ludwika XVI ani w walce o władzę z żyrondystami. Hérault przewodniczył obradom Konwentu w dniu ostatecznego obalenia Żyrondy – kiedy sankiuloci i Gwardia Narodowa pod przywództwem Hanriota otoczyli Tuileries i zażądali aresztowania 22 żyrondystów (pod groźbą ostrzelania budynku), Hérault usiłował protestować przeciwko pogwałceniu zasad demokratycznego parlamentaryzmu. Ustąpił jednak, słysząc rozkaz rychtowania dział i pozwolił na osadzenie wskazanych deputowanych w areszcie domowym (za przyzwoleniem większości deputowanych w Konwencie). W czerwcu Hérault, współpracując m.in. z Saint-Justem, stworzył projekt nowej konstytucji francuskiej i zaprezentował go w parlamencie. Zaprezentowany akt został przyjęty w referendum, lecz nigdy nie wszedł w życie ze względu na trudną sytuację wewnętrzną Francji.