W roku 1688 tytuł ten nadano dwóm nadleśniczym, zamieszkałym w Królewcu, z których jeden nadzorował obwody: sambijski i litewski, a drugi – górnopruski i natangijski.
Silna eksploatacja terenów leśnych powodowała, że na zrębach w byłych terenach puszczańskich odnawiał się niskiej jakości. W wieku XVIII narodziły się podstawy do współczesnej gospodarki leśnej i umyślnych nasadzeń (zobacz też Rezerwat przyrody Las Warmiński im. prof. Benona Polakowskiego). Znacznie łatwiejsze było zasiedlenie tych terenów i zakładanie pół uprawnych. Kasę państwową mógł w tym przypadku zasilać czynsz z nowo lokowanych wsi. Chłopi ze wsi szkatułowych dzielili się na dwie kategorii: właścicieli na prawie chełmińskim z dziedzicznym prawem własności (zobowiązani jedynie do płacenia czynszu) oraz na chłopów, którzy poza czynszem zobowiązani byli także do szarwarku lub innych prac na rzecz skarbu państwa.