(Podręcznik cnót).
W czasie panowania króla Thibawa został wykładowcą języka palijskiego w klasztorze Maha Jotikarama w Mandalai. W 1887 r., rok po pojmaniu króla Theebawa, przeniósł się do rejonu na północ od miasta Monywa, gdzie założył klasztor pod nazwą „Ledi-tawya”. Przyjął wielu studentów i bhikkhu z różnych rejonów Birmy i przekazał im wykształcenie buddyjskie. W 1897 napisał w palijskim Paramattha Dipani (Podręcznik Najwyższych Prawd).
Odwiedzał później wiele rejonów Birmy, aby rozpowszechniać buddyjskie nauki Dhammy. W miastach i wsiach, które odwiedzał, przekazywał rozprawy o Dhammie, zakładał centra abidhammy i ośrodki medytacyjne. Ułożył wiersze abhidammy i Abhidhamma Sankhitta, których nauczał w czasie swoich lekcji. Odbywał cykle medytacyjne vassa w niektórych większych miastach, przekazując abhidhammę i winaję (dyscyplinę klasztorną) świeckim wyznawcom. Niektóre z Ośrodków Medytacyjnych Lediego istnieją nadal i są powszechnie znane. Podczas swoich podróży napisał wiele esejów, listów, wierszy i podręczników.