Na jego sposób myślenia oddziaływali Tomáš ze Štítného, John Wycliffe, Jan Hus oraz spuścizna waldensów. Zmarł około 1460.

Brak przemocy a wojna Już w 1420 Chelčický nauczał, że przemoc nie powinna być wykorzystywana w kwestiach religijnych. Używał przypowieści o pszenicyTak jak robili to waldensi. (Mateusza 13:24–30) by wykazać, że zarówno grzesznikom, jak i świętym miano pozwolić żyć razem aż do żniwa. Nauczał, że złem jest zabijanie grzesznych, że chrześcijanie powinni odmawiać służby wojskowej. Argumentował, że jeśli biedni odmówią, to władcy nie będą mieli nikogo, kto pójdzie dla nich na wojnę. Chelčický nauczał, że żadna siła fizyczna nie zniszczy zła, a chrześcijanie powinni przyjmować prześladowania bez brania odwetu. Wierzył, że wojna jest najgorszym złem i uważał, że żołnierze są niczym więcej niż mordercami. Odrzucał nawet wojnę obronną. Wierzył, że przykład Jezusa i ewangelie są wzorami pokoju.

Pisma i poglądy Chelčický jest autorem około 50 pism, które przetrwały do czasów obecnych. Wszystkie są pisane w języku czeskim.