Jego konstrukcja łączy w sobie cechy scytyjskie (rozbudowane podziemne pomieszczenia grobowe, pochówki koni, rów okrążający nasyp) i greckie (kamienna komora grobowa, długi dromos, drewniane sarkofagi). Centralną część kurhanu zajmuje kamienna komora grobowa będąca dziełem mistrzów greckich (bosporańskich). W swoich założeniach podobna jest do komór kurhanów bosporańskich, m.in. kurhanu Królewskiego, gdyż wyłożona wzajemnie na siebie zachodzącymi blokami kamiennymi, tworzącymi sklepienie pozorne.
Znaleziska W grobowcu odnaleziono liczne egzemplarze złotej uprzęży i siodła z ozdobami całkowicie ze złota, bez dodatku innych metali, używanymi wyłącznie przez władców scytyjskich. Przypuszcza się, że kurhan mógł być miejscem pochówku jednego z synów scytyjskiego władcy Ateasa.
Wykopaliska Wykopaliska w kurhanie były prowadzone na przełomie XIX i XX wieku oraz w latach osiemdziesiątych XX wieku.
Bibliografia publikacje: Bołtrik J.W., Społeczna struktura Scytii IV wieku p.n.e. ... w: Chochorowski J. (red.), Kimmerowie, Scytowie, Sarmaci, Księgarnia Akademicka, Kraków 2004, s. 86-89, . strony WWW:
Kurhan Ohuz na stronie władz rejonu niżnosirozoskiego
Kategoria:Kurhany scytyjskie Ohuz kurhan