20 sierpnia 1757 wraz z matką założył w Wejherowie fundację stypendialną dla młodzieży, mającej wypłacać co roku 810 złotych na koszty kształcenia miejscowej młodzieży. Fundacja przetrwała do 1939. Po I rozbiorze (1772) sprzedał rodowe dobra i osiadł w Małopolsce.
Małżeństwo z Felicytą z Wielopolskich, córką wojewody sandomierskiego Jana, zawarte najpóźniej w końcu 1754 przypieczętowało zbliżenie Przebendowskich do Czartoryskich, z którą byli związani Wielopolscy. Został czołowym działaczem stronnictwa Familii Czartoryskich w Prusach Królewskich. Przyniosło mu także dobra w województwie krakowskim. W 1756 otrzymał rangę pułkownika wojsk koronnych, zabiegał następnie o awans na generała. Poseł na sejm 1762 roku z województwa krakowskiegoDyaryusz Seymu Ordynaryinego Warszawskiego, w Roku, 1762, s. 14..
Był marszałkiem księstw oświęcimskiego i zatorskiego w konfederacji Czartoryskich w 1764Volumina Legum, t. VII, Petersburg 1860, s. 140.. W 1764 podpisał z księstwami oświęcimskim i zatorskim elekcję Stanisława Augusta Poniatowskiego jako poseł księstw oświęcimskiego i zatorskiego na sejm elekcyjnyAkt elekcyi Roku Tysiąć Siedemset Sześćdziesiątego Czwartego, Miesiąca Sierpnia, Dnia dwudziestego siódmego, s. 39..