Może być to: ssak uszny do odsysania wydzieliny; ucisk na skrawek; zatkanie przewodu słuchowego zewnętrznego; balon Politzera; oczyszczanie ucha wacikiem. Przy istniejącej perforacji w błonie bębenkowej i jednoczesnej przetoce zmiany ciśnienia powietrza z przewodu słuchowego zewnętrznego przenoszą się przez perforacje w błonie bębenkowej na przetokę wywołując odkształcenie odsłoniętej części ucha wewnętrznego (najczęściej kanału półkolistego bocznego). Zmiana ciśnień powoduje odkształcenie i ruch endolimfy. Na skutek tego powstaje reakcja przedsionkowa. Jej objawami są zawroty głowy i oczopląs.
Niekiedy mimo istnienia przetoki w ścianie przyśrodkowej jamy bębenkowej objawu przetokowego wywołać nie można. Może być to spowodowane zamknięciem przetoki przez ziarninę zapalną lub nowotworową, a także przez perlaka. Objawu przetokowego nie udaje się wywołać także w uchu wewnętrznym zniszczonym przez proces zapalny (np. zwłóknienie po ropnym zapaleniu błędnika), czyli w porażonym błędniku.
Bibliografia
Przetokowy Kategoria:Otologia