Wzięła udział w trzech produkcjach hollywoodzkich. Melodramat Johna Frankenheimera Nieosiągalny cel (Story of a Love Story, 1973) o romansie żony producenta telewizyjnego z pisarzem (Alan Bates) spotkał się z fatalnym przyjęciem. W dreszczowcu szpiegowskim Johna Hustona Człowiek Mackintosha (The Mackintosh Man, 1973) według powieści Desmonda Bagleya u boku Paula Newmana jako pani Smith bezlitośnie rozprawiała się ze zdrajcami. Po zagraniu kreacji Hermine w dramacie Freda Hainesa Wilk stepowy (Steppenwolf, 1974), ekranizacji powieści Hermanna Hessego z Maxem von Sydow, w Stanach Zjednoczonych zaczęto ją nazywać „nową Gretą Garbo”.
W dramacie psychologicznym Luchino Viscontiego Portret rodzinny we wnętrzu (Gruppo di famiglia in un interno, 1974) ukazała się we wspomnieniu profesora (Burt Lancaster) jako jego młoda matka. Za kreację Irene Carelli Ferramonti w dramacie Mauro Bologniniego Dziedzictwo Ferramontich (L’eredità Ferramonti, 1976) zdobyła nagrodę za pierwszoplanową rolę kobiecą Złotą Palmę na 29. Festiwalu Filmowym w Cannes. W historycznym melodramacie wojennym Bernarda Bertolucciego Wiek XX (Novecento, 1976) zagrała rolę Ady u boku Gérarda Depardieu i Roberta De Niro.