Odkształcenie struktur błoniastych jest zwykle większe na szczycie ślimaka niż u jego podstawy. Tłumaczy to występowanie objawów wynikających z upośledzenia tonów niskich, które są właśnie odbierane na szczycie ślimaka. Charakterystyczne objawy wodniaka błędnika występują cyklicznie i zwykle ustępują po przywróceniu homeostazy płynowej ucha wewnętrznego: regeneracja błon błędnika błoniastego oraz przywrócenie stężeń jonów sodowych i potasowych.
Przyczyny Jest wiele chorób prowadzących do zaburzeń homeostazy płynów ucha wewnętrznego. Należą do nich: choroba Ménière’a- czyli idiopatyczny (bez uchwytnej przyczyny) wodniak błędnika zespół Ménière’a- czyli wszystkie patologie dające takie objawy jak w chorobie Ménière’a, jednak mające swoją przyczynę (wtórny proces chorobowy): hiperlipidemia choroby endokrynologiczne, szczególnie choroby tarczycy zaburzenia naczyniowe choroby metaboliczne: cukrzyca choroby z autoagresji: toczeń rumieniowaty układowy, choroba Crohna choroby infekcyjne urazy głowy ze złamaniem podstawy czaszki reakcje polekowe reakcje alergiczne.