W listopadzie 1939 roku zaangażował się w działalność konspiracyjną, zostając zaprzysiężonym na komendanta podziemnej organizacji w Gródku. Zajmował się wywiadem i kolportażem prasy podziemnej. W kwietniu 1940 roku, podczas ogniska organizowanego przez miejscowych volksdeutschów z okazji urodzin Hitlera, zorganizował przemarsz harcerzy śpiewających polskie pieśni patriotyczne. Za ten czyn został pobity, a 6 maja 1940 roku wywieziony na roboty przymusowe w okolice Żagania. W lutym 1941 roku sąd w Cieszynie skazał go na miesiąc więzienia za nielegalne przekroczenie granicy. Do maja 1945 roku pracował w fabryce papieru.
Działalność powojenna w Wałbrzychu 31 sierpnia 1945 roku ukończył gimnazjum i wyjechał do Wałbrzycha. Otrzymał mieszkanie przy ulicy Asnyka, które stało się miejscem spotkań młodzieży. 12 października 1945 roku odbyła się tam zbiórka, która dała początek 13. Dolnośląskiej Drużynie Harcerzy. W latach 1945–1947, z nominacji Komendy Chorągwi Dolnośląskiej w Jeleniej Górze, pełnił funkcję komendanta hufca harcerzy w Wałbrzychu. Jednostka pod jego kierownictwem organizowała wydarzenia harcerskie oraz miejskie.