Reprezentował księcia Albrechta V na soborze w Konstancji (1414–1418) oraz Uniwersytet Wiedeński w procesie Thiema dziekana katedry w Pasawie.
Gdy cesarz Zygmunt przybył do Konstancji, Mikołaj wygłosił przemówienie o położeniu kresu schizmie (Sermo de unione Ecclesiae in Concilium Constantiense, II, 7, Frankfurt, 1697, 182-7). Brał udział w wyborze Marcina V i wygłosił przemówienie do nowego papieża. Razem z Janem patriarchą Konstantynopola, został oskarżony w trakcie przesłuchania świadków w procesie przeciw Hieronimowi z Pragi.
Powróciwszy do Wiednia w 1418 ponownie podjął obowiązki nauczania na uniwersytecie, a w 1423 kierował kampanią teologiczną jako reprezentant kanclerza. Książę Albrecht V wybrał go na swego spowiednika w 1425 i pragnął uczynić biskupem Passau, lecz Mikołaj odrzucił to mianowanie. Podczas przygotowań do soboru w Bazylei zasiadł w komisji od sporządzenia propozycji reform, które miały być zaprezentowane na soborze. Wkrótce potem jego imię nie występuje w zapiskach uniwersytetu.