Pomimo sukcesów, Basia i Danny wkrótce opuścili Matt Bianco, by zająć się solową karierą wokalistki. Do zespołu dołączył wówczas Mark Fisher oraz została rekrutowana nowa wokalistka, Jenni Evans. W 1986 roku ukazała się druga płyta, zatytułowana po prostu Matt Bianco, jednak tuż po jej wydaniu Evans również odeszła z zespołu i nie została zastąpiona. Z tej płyty pochodzi duży przebój „Yeh Yeh”, cover piosenki, którą w latach 60. wydał Georgie Fame. Druga płyta dorównała popularnością debiutanckiej i uplasowała się w top 10 na kilku europejskich listach, w tym ponownie na miejscu 1. w Austrii.
W 1988 roku singel „Don’t Blame It on That Girl” dotarł do 11. miejsca na brytyjskiej liście przebojów, zostając tym samym największym sukcesem Matt Bianco w tym zestawieniu. Piosenka promowała ich trzecią płytę, Indigo, która okazała się kolejnym sukcesem komercyjnym. Część materiału na niej wyprodukował Emilio Estefan. W 1990 roku ukazała się kompilacja największych hitów zespołu, The Best of Matt Bianco, którą promowało nagranie „Wap Bam Boogie”. Kolejna płyta, Samba in Your Casa, ukazała się jesenią 1991 i kończyła współpracę Matt Bianco z koncernem Warner.