Na mistrzostwach świata w Anterselvie w 2007 roku wspólnie z Heleną Jonsson, Anną Carin Zidek i Björnem Ferrym wywalczył złoty medal w sztafecie mieszanej. Był to pierwszy w historii złoty medal dla Szwecji w tej konkurencji. W sztafecie mieszanej zdobył też srebrny medal podczas mistrzostw świata w Pjongczangu w 2009 roku i brązowy na rozgrywanych rok później mistrzostwach świata w Chanty-Mansyjsku. Kolejne dwa medale zdobył podczas mistrzostw świata w Ruhpolding w 2012 roku. Najpierw zajął trzecie miejsce w sprincie, plasując się za Francuzem Martinem Fourcade'em i Emilem Hegle Svendsenem z Norwegii. Następnie był drugi w biegu pościgowym, rozdzielając Fourcade'a i Rosjanina Antona Szypulina.
W 2002 roku wystartował na igrzyskach olimpijskich w Salt Lake City, gdzie zajął 40. miejsce w biegu indywidualnym, 28. w sprincie, 36. w biegu pościgowym i 14. miejsce w sztafecie. Na rozgrywanych cztery lata później igrzyskach w Turynie zajął między innymi 23. miejsce w biegu indywidualnym i czwarte w sztafecie. Podczas igrzysk olimpijskich w Vancouver w 2010 roku osiągnął swój najlepszy wynik indywidualny, zajmując 19. miejsce w biegu masowym. Był tam też ponownie czwarty w sztafecie, jednak w 2025, po dyskwalifikacji sztafety rosyjskiej z powodu dopingu u Jewgienija Ustiugowa, został sztafecie szwedzkiej przyznany brązowy medal..