Bolesław Włodzimierz Lewicki (ur. 28 sierpnia 1908 we Lwowie, zm. 23 lipca 1981 w Łodzi) – polski teoretyk filmu, krytyk i pedagog, rektor Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej w Łodzi w latach 1968–1971.
Życiorys mały|Grób profesora Bolesława Włodzimierza Lewickiego na cmentarzu Doły Ukończył studia polonistyczne na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie. W połowie 1938 uzyskał tytuł naukowy doktora filozofii na podstawie pracy pt. Poeta i Legiony, dotyczącej twórczości Józefa Mączki. Był współzałożycielem Lwowskiego Klubu Filmowego Awangarda (1932–1936), zrealizował dwa filmy etnograficzne. Był działaczem harcerskim.
Pisywał recenzje i uprawiał publicystykę filmową na łamach prasy lwowskiej („Słowo Polskie”, „Sygnały” i in.). Organizował pokazy filmowe, lektoraty dla nauczycieli, zabiegał o wprowadzenie wiedzy o filmie do szkół. W czasie okupacji był więźniem obozu koncentracyjnego w Oświęcimiu. Po wojnie kierował Studium Scenariuszowym dla Literatów (1948), którego uczestnikami byli m.in.: Tadeusz Borowski, Tadeusz Konwicki i Tadeusz Różewicz.