Głównym miejscem spotkań towarzystwa tych nonkonformistycznych twórców było mieszkanie Czubajów we lwowskiej dzielnicy Pohulanka, a charakteryzowała je "atmosfera święta, lekkiej i radosnej dla wszystkich nieustannej improwizacji".
Był inicjatorem wydania i redaktorem pierwszego i jedynego numeru czasopisma „Skrzynia” ("Скриня") zawierającego utwory wiersze, opowiadania i eseje osób z jego najbliższego środowiska oraz przekład dramatu Tadeusza Różewicza "Śmieszny staruszek". Materiał został przedrukowany legalnie w 2000 roku. W 1969 wziął ślub z Hałyną Sawką. Mieli dwoje dzieci: Tarasa (ur. 1970) i Sołomiję (ur. 1979). Pracował m.in. jako monter w Teatrze im. Zańkoweckiej, w fabryce meblowej oraz w sklepie fotograficznym.
W styczniu 1972 roku aresztowany przez KGB w ramach tzw. generalnego pogromu. Podczas przesłuchania złożył zeznania obciążające Ihora i Irynę Kałynciów. Po wydarzeniach 1972 zaprzestał niemalże całkowicie aktywności twórczej i w ocenie przyjaciół przeżył poważny kryzys psychiczny. Jedynym pełnowartościowym utworem stworzonym przez niego po tej dacie był poemat "Howoryty, mowczaty i howoryty znowu" wg Mykoły Riabczuka: "jeden z najwybitniejszych utworów ukraińskiej literatury, a także unikalny dokument człowieczeństwa".