Jury w składzie: Włodzimierz Bolecki, Tomasz Burek, Kazimiera Kijowska, Jacek Łukasiewicz, Tadeusz Nyczek, Dobrosława Platt, Marta Wyka przyjęło nowy regulamin, w którym stwierdza się: Nagrodę może otrzymać pisarz za książkę lub całokształt twórczości w dziedzinach: literatury pięknej (ze szczególnym uwzględnieniem prozy), krytyki literackiej i artystycznej, historii oraz szeroko rozumianej problematyki społecznej. Twórczość tę powinny charakteryzować istotne walory poznawcze, niekonwencjonalne sądy i opinie, odwaga i precyzja myśli oraz piękno słowa.
Laureatami Nagrody od 1995 r. byli: Ryszard Legutko za Etykę absolutną a społeczeństwo otwarte 1996 Henryk Waniek za książki: Hermes w Górach Śląskich, Opis podróży mistycznej z Oświęcimia do Zgorzelca 1257-1957, Pitagoras na trawie 1997 Paweł Lisicki za zbiór esejów Doskonałość i nędza 1998 Antoni Libera za Madame 1999 Janusz Krasiński za cykl powieści Na stracenie, Twarzą do ściany, Niemoc 2000 Włodzimierz Odojewski za powieść Oksana i zbiór opowiadań Jedźmy, wracajmy... 2001 Dawid Bieńkowski za powieść Jest 2002 Marek Łatyński za Nie paść na kolana. Szkice o polskiej polityce lat powojennych 2003 Bronisław Wildstein za tom opowiadań Przyszłość z ograniczoną odpowiedzialnością 2004 Dariusz Karłowicz za książkę Koniec snu Konstantyna.