Ich rechot przypomina ciche gdakanie kur.
Ewenementem jest to, że po złączeniu się w parę, samiec i samica nie pływają po powierzchni wody, ale wędrują po dnie, wynurzając się tylko w celu zaczerpnięcia powietrza. Samica składa skrzek w postaci skręconych rulonów o długości ok. 1 m. Jeśli jest deszczowe lato, gody mogą odbyć jeszcze raz, w lipcu. W maksymalnym stadium rozwoju, kijanki osiągają 10–12 cm, czyli są dużo większe od swoich rodziców. Niektóre z osobników dorastają nawet do 18 cm, co czyni je największymi kijankami w Europie. Po około trzech miesiącach, kijanki zmniejszają się do normalnych rozmiarów.
Systematyka Etymologia Pelobates: pēlos „glina, błoto”; βατης batēs „piechur”, od βατεω bateō „stąpać”, od βαινω bainō „chodzić”. Cultripes: , cultri „nóż”; pes, pedis „stopa”, od gr. πους pous, ποδος podos „stopa”. Gatunek typowy: Cultripes cultripes (= Rana cultripes ). Didocus: gr. δι- di- „podwójny”, od δις dis „dwa razy”, od δυο duo „dwa”; δοκος dokos „belka, włócznia”. Gatunek typowy: Rana calcaratus . Pseudopelobates: gr.