na to stanowisko rekomendował go hrabia d’Argenson. Do innych przyjaciół d'Arnouville'a zaliczali się: Guillaume-François Joly de Fleury i Daniel-Charles Trudaine. Francuska Akademia Nauk przyjęła go w swe szeregi w 1746.
Gdy poprzedni generalny kontroler finansów Philibert Orry popadł w niełaskę u Madame Pompadour, na to stanowisko wybrano d'Arnouville'a, który pozostawał na nim od 6 grudnia 1745 do 30 lipca 1754. D'Arnouville musiał uporać się z niedostatkiem funduszy państwowych, spowodowanym kosztowną wojną o sukcesję austriacką (1741–1748). D'Arnouville zaproponował nowy system pobierania podatków bezpośrednich, który przy konsekwentnym wdrożeniu mógłby zapobiec rewolucji roku 1789.
W okresie 30 kwietnia 1749 – 1 lutego 1757 był francuskim Sekretarzem Floty i Kolonii. Jego dotychczasowy protektor Marc-Pierre de Voyer de Paulmy d’Argenson zaczął go po jakimś czasie sekretnie zwalczać. D'Arnouville pozostał na pocieszenie ministrem floty.