Na początku maja pułk przeszedł do 1 Dywizji Piechoty w miejsce walczących na Lubelszczyźnie pododdziałów.
Żołnierze pułku Pułkiem dowodzili: ppłk Józef Zboiński ppłk Jakub Pacanowski ppłk Antoni Białkowski (od 13 czerwca 1831, awansował na płk 19 sierpnia)
Walki pułku Pułk brał udział w walkach w czasie powstania listopadowego.
Bitwy i potyczki: Szelków (16 i 18 kwietnia) Ostrołęka (18 maja) Rajgród (29 maja) Tokary (20 czerwca) Szawle (7 lipca) Mieszkucie (10 lipca) Malaty (16 lipca) Warszawa (6 i 7 września)
W 1831 roku, w czasie wojny z Rosją, żołnierze pułku otrzymali 1 kawalerski, 20 złotych i 17 srebrnych krzyży Orderu Virtuti Militari.
Uzbrojenie i umundurowanie Uzbrojenie podstawowe piechurów stanowiły karabiny skałkowe. Pierwotnie było to karabiny francuskie wz. 1777 (kaliber 17,5 mm), później zastąpione rosyjskimi z fabryk tulskich wz. 1811 (kaliber 17,78 mm). Poza karabinami piechurzy posiadali bagnety i tasaki (pałasze piechoty). Wyposażenie uzupełniała łopatka saperska, ładownica na 40 naboi oraz pochwa na bagnet.