Naciskany przez wojska rosyjskie, w nocy z 16 na 17 września pułk wraz z pozostałymi jednostkami korpusu przekroczył pod Borowem koło Zawichostu granicę austriacką. Załoga Modlina skapitulowała 9 października 1831.
Bitwy i potyczki: Rogoźnica (29 sierpnia) Warszawa (6 i 7 września) Opole (15 września)
W nocy 16/17 września 1931 pułk przekroczył pod Borowem koło Zawichostu granicę austriacką. W 1831 roku, w czasie wojny z Rosją, żołnierze pułku otrzymali 4 złote i 2 srebrne krzyże Orderu Virtuti Militari.
Uzbrojenie i umundurowanie Uzbrojenie podstawowe piechurów stanowiły karabiny skałkowe. Pierwotnie było to karabiny francuskie wz. 1777 (kaliber 17,5 mm), później zastąpione rosyjskimi z fabryk tulskich wz. 1811 (kaliber 17,78 mm). Poza karabinami piechurzy posiadali bagnety i tasaki (pałasze piechoty). Wyposażenie uzupełniała łopatka saperska, ładownica na 40 naboi oraz pochwa na bagnet.
Umundurowanie piechura składało się z granatowej kurtki i sukiennych, białych spodni. Poszczególne pułki miały odmienne kolory naramienników, wyłogów oraz kołnierzy. Używano czapek czwórgraniastych. Po reformie w roku 1826 wprowadzono pantalony zapinane na guziki.