W 1770 w celu ochrony zbiorów przed dewastacją przez wojska rosyjskie, nabył od jezuitów z Krosna znaczną część biblioteki klasztornej, którą ciągle powiększał. Po ojcu odziedziczył dobra tarnowieckie obok Jasła, a w 1777 nabył klucz Lipinki k. Gorlic. Po I rozbiorze, od austriackiego rządu otrzymał 10 marca 1779 tytuł hrabiowski. W 1782 został zaliczony w poczet członków honorowych Akademii Krakowskiej i Akademii Zamojskiej.
Zebrał wiele cennych rękopisów oraz czasopisma z lat 1759–1782. Przetłumaczył z niemieckiego Geografię Królestwa Polskiego i Wielkiego Księstwa Litewskiego Antoniego Buschinga (Lipsk – Drezno 1768), a samodzielnie opracował Geografię albo dokładne opisanie Królestw Galicji Lodomerii (Przemyśl 1786, II wydanie Lwów 1858, Muzeum Okręgowe w Krośnie, PUW Roksana, Krosno 1998, reprint wydania z 1858)Geografia albo dokładne opisanie królestw Galicyi i Lodomeryi, pierwszy polski opis geograficzno-statystyczny tych ziem odznaczający się dokładnością informacji. Opracował też herbarz pt. Wiadomość o klejnocie szlacheckim oraz herbach domów szlacheckich w Koronie Polskiej i Wielkim Księstwie Litewskim (1789 cz. 1–4, M. Groll)Wiadomość o klejnocie szlacheckim oraz herbach domów szlacheckich w Koronie Polskiej i Wielkim Księstwie Litewskim.