Władimir Wasiljewicz Pozdniakow, ros. Владимир Васильевич Поздняков (ur. w rejonie Kaługi lub w Petersburgu, zm. 21 grudnia 1973 w Syracuse w USA) – radziecki wojskowy (podpułkownik), oficer do specjalnych poruczeń i adiutant gen. Andrieja A. Własowa oraz szef oddziału dowódczego Sił Zbrojnych Komitetu Wyzwolenia Narodów Rosji pod koniec II wojny światowej, emigracyjny publicysta i działacz antykomunistyczny.
Ukończył gimnazjum w Petersburgu. W 1919 r. wstąpił do armii bolszewickiej. W 1920 r. przeszedł wojskowe kursy dowódcze w Kałudze. Od września tego roku był instruktorem na południowo-zachodnim froncie. W 1921 r. wstąpił do wyższej szkoły wojenno-chemicznej. W styczniu 1926 r. został szefem służby przeciwchemicznej w 32 saratowskiej dywizji strzeleckiej. W latach 1928–1931 uczył się w wojskowej szkole dowódców rezerwy w Saratowie, a następnie w szkole pancernej w tym mieście. W 1932 r. został szefem służby przeciwchemicznej szkoły pancernej w Ulianowsku. W 1936 r. awansował do stopnia kapitana, a rok później – majora. W 1937 r. został aresztowany przez NKWD i osadzony w więzieniu. Od 1939 r. wykładał nauki chemiczne w szkole auto-technicznej w Połtawie. W marcu 1941 r. powrócił do służby wojskowej, zostając szefem służby przeciwchemicznej LXVII Korpusu Strzeleckiego. 29 maja tego roku awansował na podpułkownika.