Po wybuchu II wojny światowej podjął współpracę z Niemcami. Nawiązał w Berlinie kontakty z Oberkommando der Wehrmacht (OKW), współuczestnicząc w opracowywaniu planów ataku na ZSRR. 21 kwietnia 1941 został szefem 2 oddziału zarządu ds. rosyjskiej emigracji we Francji. W 1942 został wysłany nad Don, gdzie pomagał w formowaniu ochotniczych oddziałów Kozaków dońskich w służbie armii niemieckiej. Od 20 sierpnia 1943 był szefem zarządu wojskowego oddziału kozackiego ministerstwa Rzeszy okupowanych ziem wschodnich. W kwietniu 1944 r. w stopniu generała majora został oficerem sztabowym do specjalnych poruczeń, a 5 maja tego roku – szefem sztabu Głównego Zarządu Wojsk Kozackich. W lutym 1945 r. przyłączył się do Kozackiego Stanu znajdującego się w północnych Włoszech, wraz z którym poddał się wojskom brytyjskim w Austrii. 29 maja w Judenburgu został przekazany Sowietom. Po procesie kozackich kolaborantów został skazany na karę śmierci, wykonaną przez powieszenie 17 stycznia 1947 r. Jego synem jest generał armii chilijskiej , jeden ze zwolenników b. dyktatora gen. Augusto Pinocheta.
Linki zewnętrzne Biografia płk. Siemiona N. Krasnowa
Kategoria:Biali (wojna domowa w Rosji) Kategoria:Kozaccy kolaboranci III Rzeszy Kategoria:Straceni przez powieszenie Kategoria:Oficerowie Imperium Rosyjskiego Kategoria:Urodzeni w 1893 Kategoria:Zmarli w 1947