mały thumb|żołnierze 5., 6. i 7. Pułku Piechoty w czasie powstania listopadowego
thumb|Gen. Girolamo Ramorino, dowódca II Korpusu, w którego to składzie walczył 5ppl
thumb|Tradycje pułku w II RP kontynuował 5 Pułk Piechoty Legionów w Wilnie 5 Pułk Piechoty Liniowej – polski oddział piechoty okresu Królestwa Kongresowego.
Formowanie i zmiany organizacyjne Sformowany w 1815. Zgodnie z rozkazem gen. Dąbrowskiego, na miejsce zbiórki dawnych żołnierzy 5 pułku piechoty Księstwa Warszawskiego, wyznaczony został Lublin. Nowo powstały 5 pułk piechoty liniowej wszedł w skład I Brygady 1 Dywizji Armii Królestwa Kongresowego.
Pułk w okresie pokojowym składał się ze sztabu i dwóch batalionów po cztery kompanie, oraz związanych z batalionami dwoma kompaniami rezerwowymi. Stan kompanii wynosił 4–6 oficerów, 14–16 podoficerów i 184 szeregowych. Stan batalionu 830 żołnierzy. Stan pułku: 5 oficerów starszych, 54–55 oficerów młodszych, 160 podoficerów, 72 muzyków, 1664–1676 szeregowych oraz 5 oficerów i 71–82 podoficerów i szeregowych niefrontowych. W sumie w pułku służyło około 2050 żołnierzy. Pierwsze dwie kompanie pułku były kompaniami wyborczymi, czyli grenadierską i woltyżerską, pozostałe centralnymi zwane fizylierskimi, czyli strzeleckimi. W czasie wojny przewidywano rozwinięcie pułku do czterech batalionów po 8 kompanii każdy.