W 1930 został wybrany na posła na Sejm, a w 1935 do Senatu II RP. Senator IV kadencji z województwa nowogródzkiego i senator V kadencji z nominacji Prezydenta RP. Funkcję senatora pełnił do wybuchu II wojny światowej.
We wrześniu 1939 jako rezerwista włączył się w obronę kraju. Po zajęciu województwa nowogródzkiego przez wojska radzieckie stanął na czele konspiracyjnej organizacji zawiązanej przez grupę wojskowych i członków Obrony Cywilnej w Lidzie.
26 lub 27 października 1939 został aresztowany przez NKWD w Jodkiszkach i uwięziony Lidzie, potem od 1940 roku w MińskuSławomir Kalbarczyk, Z badań nad losami polskich parlamentarzystów represjonowanych przez władze sowieckie w latach 1939–1941, [w:] Okupacja sowiecka ziem polskich 1939–1941, pod red. Piotra Chmielowca, Rzeszów – Warszawa, 2005, s. 166.. Jego dalsze losy nie są znane. Zmarł lub został zamordowany prawdopodobnie w 1941.
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 4949 (11 listopada 1921)Dekret Wodza Naczelnego L. 3423 z 1921 r. (Dziennik Personalny z 1921 r. Nr 43, s. 1722) Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (27 listopada 1929)M.P. z 1929 r. nr 276, poz.