Nikolaus von Vormann (ur. 24 grudnia 1895 w Nowym Mieście Lubawskim, zm. 26 października 1959 w Berchtesgaden) – niemiecki dowódca wojskowy z czasów II wojny światowej w stopniu generała wojsk pancernych.
II wojna światowa Szybką karierę wojskową rozpoczął na dobre na rok przed wybuchem II wojny światowej (służba w 10 Armii od 1 czerwca 1938 roku), Adolf Hitler zaczął forsować go na coraz wyższe stanowiska po sprawdzeniu się von Vormanna jako oficera łącznikowego w Sztabie Generalnym Führera w początkach wojny. Później von Vormann był szefem sztabu III i XXVIII Korpusu Armijnego. Później został dowódcą 23 Dywizji Pancernej, a w początkach 1944 roku awansował na dowódcę 47 Korpusu Pancernego. Odznaczył się jako dowódca wyprowadzając z okrążenia pod Korsuniem część jednostek niemieckich.
W czasie tłumienia powstania warszawskiego dowodził (od 28 czerwca) 9 Armią (albo raczej jej szczątkami, na które składały się osłabione 17. i 73. dywizje piechoty, nowo sformowane 1131. i 1132 brygady grenadierów oraz jednostkami szczątkowymi, rozbitymi podczas odwrotu).