Spód odwłoka jest skąpo owłosiony. Na pierwszym widocznym sternicie linie udowe (zabiodrowe) są niepełne, dochodzą do jego tylnej krawędzi i dalej biegną równolegle do niej aż po brzeg boczny sternitu. Sternit ostatni ma tylny brzeg u samca lekko wklęśnięty, u samicy zaś zaokrąglony. Genitalia samca cechują się dość długim i smukłym tegmenem oraz cienkim prąciem. Genitalia samicy mają lekko tylko zakrzywioną spermatekę.
Ekologia i występowanie thumb|left|Imago, widok z boku Biedronka ta zasiedla głównie lasy iglaste i mieszane, ale w górach występuje również wśród kosodrzewiny. Zimują owady dorosłe pod korą lub w iglastej ściółce.
Gatunek palearktyczny.
Podgatunek nominatywny w Europie znany jest z Hiszpanii, Irlandii, Wielkiej Brytanii, Francji, Belgii, Luksemburga, Holandii, Niemiec, Szwajcarii, Austrii, Włoch, Danii, Szwecji, Norwegii, Finlandii, Estonii, Łotwy, Litwy, Polski, Czech, Słowacji, Białorusi, Ukrainy, Węgier, Rumunii, Bułgarii, Chorwacji, Bośni i Hercegowiny, Serbii oraz europejskich części Rosji i Turcji. W Polsce rozprzestrzeniony jest na terenie całego kraju. W Afryce podawany jest z Maroka. W Azji notowany jest z anatolijskiej części Turcji, syberyjskiej i dalekowschodniej części Rosji, Kazachstanu, Kirgistanu i Mongolii.