W skrajnych przypadkach może dojść do zrośnięcia podniebienia miękkiego z tylną ścianą gardła.
Diagnostyka Opiera się na typowym obrazie klinicznym. Badanie histopatologiczne wycinków z miejsc objętych naciekiem i stwierdzenie w nich komórek Mikulicza czy ciałek Russela potwierdza rozpoznanie. Ponadto oprócz badania histopatologicznego wykonuje się jeszcze barwienia immunohistochemiczne uzyskanego materiału. Pomocne w rozpoznaniu bywają także badania obrazowe (RM) oraz badania serologiczne. Odczyn Bordet-Gengou, czyli odczyn wiązania dopełniacza z antygenem twardzieli, wykazuje przydatność w diagnostyce i monitorowaniu postępów leczenia.
Leczenie Twardziel traktowana była jako choroba nieuleczalna. Od momentu wprowadzenia do jej leczenia streptomycyny obserwowano znaczą regresję zmian. Obecnie do leczenia rzadko występujących przypadków twardzieli używa się antybiotyków z grupy fluorochinolonów oraz ryfampicynę oraz tetracykliny i kotrimoksazol.
Piśmiennictwo J. Iwaszkiewicz Zarys otolaryngologii wyd. PZWL. Warszawa 1967
Przypisy
Linki zewnętrzne Typowe obrazy chorych z twardzielą Obraz nosa u chorego na twardziel Diagnostyka różnicowa: twardziel i rak- zdjęcia choroby + obrazy histopatologiczne
Kategoria:Otorynolaryngologia