W 1933 r. postanowił dalej się kształcić. Zdał egzamin dojrzałości jako ekstern i rozpoczął studia na Wydziale Ogrodniczym SGGW, które ukończył w 1936 r. W 1944 r. w tajnym nauczaniu uzyskał tytuł doktora, potwierdzony po wojnie przez Radę Wydziału Ogrodniczego SGGW (19 maja 1945 r.) W tym samym roku został ponownie głównym ogrodnikiem Łazienek.
Od 1947 r. pracował już tylko jako nauczyciel w Zawodowej Szkole Ogrodniczej w Warszawie oraz Technikum i Zawodowej Szkole Terenów Zieleni w Radzyminie. Miał trzech synów. Pochowany jest na warszawskich Powązkach (kwatera 109-5-14).
Publikacje Kwiaty dochodowe w gruncie. Warszawa 1930 r. SPKStowarzyszenie Pracowników Księgarskich Zakładanie ogródków ozdobnych. Praktyczne wskazówki dla właścicieli działek podmiejskich. Projekty, rośliny, kwietniki. Warszawa 1931, SPK Ogródki kwiatowe. Praktyczne wskazówki dla posiadaczy małych ogródków. Warszawa 1933, SPK Złocienie (Chryzantemy). Hodowla dla siebie i na sprzedaż. Warszawa 1933, SPK Drzewa ozdobne liściaste. Warszawa 1935, Towarzystwo Oświaty Rolniczej Dalje (georginie). Warszawa 1935, SPK Cieplarnie, oranżerie i inne budynki oszklone, ich budowa i użytkowanie. Warszawa 1936, SPK Kwiaciarstwo. Praca zbiorowa pod red. Jana A.