Wzięła udział w przyjęciu we włoskiej ambasadzie z udziałem funkcjonariuszy Schutzstaffel i Gestapo.
W czasie siódmej podróży w grudniu 1942 przyjechała pociągiem wojskowym z Berlina i pracowała na rzecz lansowanej przez Włochy koncepcji pokoju pomiędzy Niemcami a aliantami zachodnimi. Plan ten obejmował utworzenie marionetkowego państwa polskiego na terenie Generalnego Gubernatorstwa, które przystąpiłoby do wojny przeciwko ZSRR. Frassati-Gawrońska liczyła na pozyskanie gubernatora Hansa Franka do rozmów z papieżem Piusem XII przez włoskiego radcę prawnego i nadzwyczajnego komisarza w Krakowie Cesarego Vernarecciego, hrabiego Fossombrone.
Kolejną wizytę w Polsce miał odradzić jej w Rzymie na początku 1943 z powodu zainteresowania Gestapo jej działalnością Werner von der Schulenburg.
We wrześniu 1943 złożyła szczegółowy raport z sytuacji w okupowanej Polsce Piusowi XII i jego bliskiemu współpracownikowi w Sekretariacie Stanu Giovanniemu Montiniemu.
4 lutego 1944 schroniła się w Watykanie pod opieką Sekretariatu Stanu przed próbą aresztowania ze strony Gestapo.
Utrzymywała kontakty z Piaseckim w trakcie wojny, przesyłając mu pieniądze, a także długo po jej zakończeniu, umożliwiając mu kontakty z kręgami watykańskimi.