Preferuje tereny wilgotne natomiast zdecydowanie unika suchych.
W górach występuje także powyżej piętra lasu.
Rozprzestrzenienie Gatunek palearktyczny. W Europie wykazany z Albanii, Andory, Austrii, Belgii, Bośni i Hercegowiny, Bułgarii, Białorusi, Czech, Chorwacji, Danii, Estonii, Finlandii, Francji, Grecji, Hiszpanii, Holandii, byłej Jugosławii, Luksemburgu, Liechtensteinu, Litwy, Łotwy, Macedonii, Mołdawii, Niemiec, Norwegii, obwodu królewieckiego, Polski, europejskiej Rosji, Rumunii, Słowacji, Szwecji, Szwajcarii, Ukrainy, Węgier, Wielkiej Brytanii i Włoch. Poza Europą znany z zachodniej Syberii, Kazachstanu i Gruzji.
Systematyka Wyróżnia się 20 podgatunków tego biegacza:
Carabus violaceus andrzejuscii Fischer, 1823 Carabus violaceus aurichalceus Kraatz, 1879 Carabus violaceus aurolimbatus Dejean, 1829 Carabus violaceus azurescens Dejean, 1826 Carabus violaceus baeterrensis Lapouge, 1901 Carabus violaceus dryas Gistl, 1857 Carabus violaceus exasperatus Duftschmid, 1812 Carabus violaceus fiorii Born, 1901 Carabus violaceus fulgens Charpentier, 1825 Carabus violaceus germarii Sturm, 1815 Carabus violaceus liguriensis Breuning, 1934 Carabus violaceus mixtus Gehin, 1876 Carabus violaceus neesi Hoppe et Hornschuch, 1825 Carabus violaceus picenus Carabus violaceus purpurascens Fabricius, 1787 Carabus