Sam Hitler darzył jednak von Belowa wyjątkowym zaufaniem, o czym świadczą liczne rozmowy, które z nim przeprowadzał. Podczas jednej z nich, przed końcem 1944 roku, już po świętach, Hitler powiedział do niego: Wiem, że wojna jest przegrana, przewaga wroga jest zbyt wielkaW oryg.: I know the war is lost, the enemy's superiority is far too great. . Po zamachu 20 lipca, został odznaczony Czarną Odznaką za Rany.
Führerbunker W ostatnich miesiącach III Rzeszy Below z racji pełnionych funkcji był jednym z mieszkańców tzw. Führerbunker, czyli bunkra dla Hitlera i jego świty pod budynkiem Kancelarii Rzeszy. 29 kwietnia 1945 podpisał jako świadek (razem z Martinem Bormannem i Josephem Goebblesem) prywatny testament Adolfa Hitlera. Dzień później, za zgodą i namową Hitlera, opuścił bunkier i zbiegł przed nacierającą Armią Czerwoną do strefy okupacyjnej aliantów zachodnich, przez których został aresztowany 7 stycznia 1946 w Bonn.
Po wojnie Po wojnie i zwolnieniu z niewoli alianckiej, von Below osiadł w północnych Niemczech.