W sławnej bitwie pod Hohenfriedebergiem (w Polsce zwanej po 1948 "Bitwa pod Dobromierzem", II wojna śląska) dowodził rezerwową kawalerią. W roku 1747 wystąpił ze względu na zaawansowany wiek z wojska i otrzymał bardzo wysoką jak na owe czasy emeryturę w wys. 600 talarów. Ze względu na zasługi przy organizacji i szkoleniu huzarów zwano Bronikowskiego "Prahuzarem" (Urhusar) lub "Przodkiem huzarów" (Stammvater der Husaren).
Bibliografia Allgemeine Deutsche Biographie, Band III, S. 355, Berlin 1967 Georg von Alten, Handbuch für Heer und Flotte, Band II, Berlin 1909 Heinrich Kneschke, Neues Allgemeines Deutsches Adels-Lexicon, 1 - 9, Leipzig 1860 Ernst Graf von Lippe, Husarenbuch, Berlin 1863
Zobacz też Oppeln-Bronikowski (rodzina)
Jan Oppeln-Bronikowski Kategoria:Członkowie stanu rycerskiego I Rzeczypospolitej Kategoria:Oficerowie kawalerii armii koronnej Kategoria:Polacy – generałowie armii pruskiej Kategoria:Polacy – wojskowi armii szwedzkiej Kategoria:Szwedzcy wojskowi Kategoria:Urodzeni w 1679 Kategoria:Zmarli w 1765 Kategoria:Polacy odznaczeni wojskowym Orderem Pour le Mérite