do pomiarów stężenia glukozy we krwi, diagnozowania tkanek, badań komórkowych, obrazowania obszarów normalnie niedostępnych dla badaczy (ludzki hipokamp), diagnozowania zmian nowotworowych oraz przy identyfikacji rozkładu barwników w skórze.
W biochemii Dzięki dużej czułości na niewielkie zmiany strukturalne (szybkie zmiany konformacyjne) spektroskopia Ramana znajduje zastosowanie w badaniach dynamiki procesów enzymatycznych, mechanizmu widzenia oraz przebiegu fotosyntezy, czy oddychania komórkowego. Może być również nieocenionym narzędziem przy ustalaniu struktury przestrzennej wielu skomplikowanych biopolimerów zawierających w swej cząsteczce grupy chromoforowe (m.in. cytochrom, porfiryny, karoteny, DNA).
W krystalografii Spektroskopia rezonansowego efektu Ramana dzięki swej dużej czułości może być użyta do badania drgań nie tylko molekuł, ale również jest w stanie odbijać wzbudzenia sieci krystalicznej, które są trudne do zaobserwowania przy użyciu innych technik. Wykorzystanie spektroskopii rezonansowej w zakresie miękkich fal Roentgena, do badania takich materiałów jak np.