Struktura oddziału początkowo składała się z 3 kompanii, zwiadu, służby sanitarnej, sztabu, zaopatrzenia oraz instruktora ds. dywersyjno-minerskich. Na uzbrojenie oddziału składało się moździerze, karabiny maszynowe, rusznice przeciwpancerne, pistolety automatyczne, karabiny kbk, pistolety, 0,5 tony trotylu oraz radiostacja nadawczo-odbiorcza. Na tabor składało się również 8 wozów parokonnych i 17 koni kawaleryjskich.
Zadaniem oddziału było niszczenie na tyłach wojsk wroga mostów na drogach, szosach i liniach kolejowych. Niszczenie środków transportu wroga, wież ciśnień, zbiorników z benzyną, szybów naftowych. Prowadzenie walki z nieprzyjacielem podążającym na front i na odpoczynek, likwidowanie garnizonów stacjonujących w miastach i po wsiach, niedopuszczanie do zbierania kontyngentów przez wroga, nie dopuszczanie do wywozu ludności cywilnej do III Rzeszy. Obrona ludności przez oddziałami niemieckimi oraz kolaborującymi. Zaciąg młodzieży w szeregi partyzanckie. Likwidacja ludności pracującej na korzyść nieprzyjaciela, w tym egzekucje publiczne. Utrzymywanie ciągłej łączności z Głównym Sztabem w Kijowie, drogą radiową i szyfrem.