Następnie został zastępcą dowódcy eskadry w 748 pułku lotnictwa bombowego, przemianowanego później na 2 Gwardyjski pułk lotnictwa bombowego dalekiego zasięgu. Dalej wykonywał loty bojowe na dalekie zaplecze wojsk niemieckich, za co po raz drugi 31 grudnia 1941 otrzymał tytuł Bohatera Związku Radzieckiego. Następnie został dowódcą eskadry, a w 1944 instruktorem pilotów w 3 Dywizji Lotnictwa Bombowego Dalekiego Zasięgu i funkcję tę pełnił do zakończenia II wojny światowej.
W czasie wojny wykonał 311 lotów bojowych (w tym 281 lotów w nocy), przelatując około 600 tys. km z tego około 190 tys. nad terytorium wroga. Załogi samolotów pilotowanych przez niego zestrzeliły 5 samolotów niemieckich i zrzuciły około 200 ton bomb na obiekty przeciwnika.
Po zakończeniu II wojny światowej, dalej służył w Lotnictwie Dalekiego Zasięgu, gdzie zajmował stanowiska dowódcze. W 1959 ukończył Akademię Sztabu Generalnego, a w 1962 otrzymał nominację na generała porucznika. W marcu 1965 przeniesiony do rezerwy.
Po przejściu do rezerwy zamieszkał w Czernihowie na Ukrainie, gdzie zmarł w 2002.