Tymczasem w obozie kozackim na nowego dowódcę obrano Dymitra Hunię, który widząc przewagę wojsk polskich zarządził 14 czerwca ucieczkę resztek wojsk kozackich poprzez rzekę Sułę na drugi brzeg Dniepru przygotowanymi wcześniej mostami. Tam dowodzeni przez Dymitra Hunię kozacy przenieśli się do przygotowywanego wcześniej obozowiska obronnego nad rzeką Starzec. 22 czerwca rozpoczęło się ich okrążenie i oblężenie przez wojska koronne. Rebelianci skapitulowali 8 sierpnia. Skutki Zbrojne oddziały szlachty polskiej pochwyciły część powracających po bitwie Kozaków oraz kupy zrewoltowanego chłopstwa. Zostali oni następnie straceni. Była to zemsta za wcześniejsze krwawe mordy i zniszczenia wsi i miasteczek, dokonane przez Kozaków i uzbrojonych chłopów w czasie powstania. Stracono między innymi jednego z przywódców rebelii, Karpo Skidana.
Bibliografia ДНЕВНИКЪ СИМЕОНА ОКОЛЬСКАГО. 1638. (ukr.) Władysław Serczyk, Na dalekiej Ukrainie: Dzieje Kozaczyzny do 1648 roku, Kraków 1984.
Kategoria:Bitwy w 1638 Kategoria:Bitwy w historii Polski Kategoria:Bitwy w historii Ukrainy Kategoria:Powstania kozackie w I Rzeczypospolitej