Fraates III – król Partów z dynastii Arsacydów w latach ok. 70–57 p.n.e.

Był synem Sinatrucesa, po którego śmierci objął rządy. Najważniejsze wydarzenia jego panowania były związane z wojną jaką Rzymianie prowadzili przeciwko Tigranesowi II, który kilkanaście lat wcześniej zdobył szereg partyjskich terytoriów na pograniczu Armenii i Medii Atropatene zwanych krainą "Siedemdziesięciu Dolin". Mimo tej zadawnionej wrogości Fraates początkowo w roku 69 p.n.e. odmówił zawarcia sojuszu z rzymskim dowódcą Lukullusem, zachowując neutralność. Dopiero kiedy w roku 66 p.n.e. na Wschód przybył Pompejusz, Fraates zawarł z nim przymierze i w następnym roku zaatakował Armenię korzystając z buntu syna Tigranesa, Tigranesa Młodszego, który poślubił jego córkę. Nie udało mu się jednak zdobyć Artaksaty. Tigranes Młodszy został wkrótce pobity przez swojego ojca i uciekł do obozu Pompejusza, który niedługo potem przyjął kapitulację Tigranesa II, pozostawił go jednak na tronie Armenii. Partowie odzyskali większość ziem dawniej utraconych na rzecz Tigranesa, a jego syn otrzymał prowincję Sophene jako apanaż, po to tylko żeby szybko stracić łaskę Pompejusza i zostać pod przymusem wysłanym do Rzymu.